MANN MED GREIP

Kommentarar, tekstar og bilde frå Johannes Eggen Mundal. Del gjerne blogginnlegga, men ikkje bruk bilder utan avtale med meg!

Archive for the tag “Erna Solberg”

Media si rolle som statsmakt

Ein skal vere litt forsiktig før ein snakkar om dagen. I alle fall på sosiale medier. Folk eg møter på butikken er omlag som før, sjølv om vi held litt meir avstand. Men på sosiale medier er klimaet endra. På twitter har troll vokse seg fram frå «uskuldige» profilar. Sjølv har eg opplevd både ynskje om at alle eg er glad i blir koronasjuke, og at eg er idiot dersom eg ikkje har panikk no. Vi lever i ei tid då mange er redde. Og redd må ein ha lov å vera. Men når media si jakt på klikk endrar engstelse til hysteri kan det bli farleg.

regnboge2

Media blir omtala som den fjerde statsmakt, etter Storting, regjering og domstolar. Iblant er det freistande å spørje om media har teke over for både utøvande statsmakt (regjering) og dømmande stastmakt (domstolane). Om svaret på spørsmålet er ja, er vi då framleis eit demokrati? Vi har sett mange saker der media utøver makt slik at politikarar blir pressa ut av leiarverv og ut av statsrådstillingar. Kanskje gjorde media slik dei skulle; kanskje utøvde dei berre rolla som vaktbikkje rett, slik dei sjølve hevdar? Men spørsmålet har ikkje eit absolutt fasitsvar.

Er regjeringa berre statistar i eit spel media styrer?

Dei siste par vekene har likevel spørsmålet ligge i bakhovudet. Er regjeringa berre statistar i eit spel media styrer? Media har gått langt i å skape skremmebilder og verstefallsspådommar om koronapandemien, og både statsminister Erna og opposisjonsleiar Jonas spelar hovudroller i eit spel media regisserer. Men media har også ei anna rolle. Dei skal gi sakleg og balansert informasjon til folket. NRK Debatten er ein god illustrasjon korleis media taklar desse to rollene: Eine dagen let dei ein vitskremd lege, med flakkande blikk og skjelvande stemme, fortelje verstefallsspådommar om kor mange hundre tusen (eg hugsar eigentleg ikkje verstefalls-talet) som kjem til å dø berre i Norge. Dagen etter fekk Debatten ekstra sendetid med andre ekspertar som sa at «alt blir bra». Kor mange som blir hysteriske, forvirra og/eller beroliga av slik journalistikk er det ikkje statistikk på. Enno.

Professor Jan Inge Sørbø, som var ein av dei førelesarane eg set høgst frå studietida i Volda, skreiv om dei farlege fylgjene av frykt i kommentaren «Frykten er din ven» i Dag og Tid 23. mars. Den sunne frykta åtvarar oss og held oss borte frå farar. Den sunne frykta motiverer oss til å halde oss til dei tiltaka styresmaktene har bede oss om i denne tida. Men Sørbø åtvarar mot biverknadane når frykt og redsle får så stor plass i det offentlege rom. Ein av biverknadane er at engstelege menneske får forsterka problema sine, og slit med å handtera situasjonen. Dei som sit åleine og ser på skremmande nyheiter kan missa kontrollen med si eiga frykt. Når ei kollektiv frykt blir sterk nok, kan ho bli farleg, skriv Sørbø. Vi veit at folk kan la seg hissa opp til å gjera ting i flokk som det aldri ville gjort individuelt. Dette kan gå ut over svake grupper. Vi ser tendensane, både på Twitter og i det verkelege livet. Vi ser tendensar både til massehysteri og massesuggesjon. Vi ser kanskje nokre av dei same mekanismane som førte Europa inn i forrige verdskrig. Det krevst mot å stå imot eit slikt press. Men det berre må vi!

regnboge

På veg heim frå butikken om dagen gjekk eg over ein regnboge som dekka heile vegen, med orda «Alt blir bra!» Regnbogen er ei pakt mellom Gud og jorda, ifylgje Bibelen. Kanskje er koronapandemien eit utslag av denne pakta? Kanskje jorda sjølv gjer eit siste forsøk på å redde seg sjølv for konsekvensane av klimaendringane? Kanskje jorda sjølv viser oss kva vi må gjera for å berge klimaet – fordi politikarane til no har totalt mislukkast? Lat oss ta til oss regnbogeteikningane barna på jorda teiknar – med håp og mot! Medan vi fylgjer tiltaka frå styresmaktene så godt vi kan, i respekt for både medmenneske og helsevesen.

Er det ikkje lov å le meir?

Denne teksten er ein omarbeidd og redigert utgåve av ein tekst som stod på trykk som Innhogg i Sogn Avis 4. april 2020.

Frp sitt moralske kompass

No er Frp rasande. Igjen. På alle som ikkje er samde med dei – folk flest. Ein skulle tru Frp forstår at folk flest har omsorg og nestekjærleik til barn. Men partileiar Siv Jensen let sine medlemmer rase som dei vil i sosiale medier. For henne er det greit at ein fylkesleiar i Frp kallar Abid Raja islamist, sjølv om ho understrekar at Raja ikkje er det. Men når Raja ikkje er villeg til å late barn med forsett dø i kampen om å polarisere norsk politikk., då må han rekne med at Frp-arar i sjølvrettferdig hat mot Raja og andre islamistar kan kalle han det dei vil.

Kanskje det var litt spissformulert. Det er fordi eg prøver herme den nye tonen i norsk politisk debatt. Men eg skal ikkje ta av i same grad som enkelte i Frp.

frp-logo

Frp-Helgheim meiner saka om at Norge hentar heim eit sjukt barn med norsk statsborgarskap er så alvorleg at Frp går ut av regjeringa. Han seier at Solberg sitt val om å berge eit norsk barn frå muleg død riv i folk flest si rettferdigheitskjensle. Han tek med andre ord for gitt at folk flest er villege til å ofre norske barn fordi foreldra har gjort grove feil. Og så forbannar han Solberg fordi ho av samvitsgrunnar tek dette norske barnet til Norge, berre fordi ho ikkje har samvit til å late eit uskuldig barn dø på hennar vakt. Helgheim klarar ikkje å sjå at det å berge eit sjukt barn har noko som helst med samvit og moral å gjere. Frp sin moral om at det er greit å ofre eit barn eller to fordi foreldra har gjort noko alvorleg gale er etter Frp-Helgheim si meining ein like god moral som statsministeren og folk flest sin moral. Helgheim seier også at eikvar god mor ville gitt frå seg barna. Det er muleg han ikkje kjenner så mange mødre. Eg kjenner i alle fall ingen mødre som vil gi frå seg barna. I Syria er det ikkje lov å skille mor og barn. Det var derfor norske styresmakter måtte hente heim mora saman med barna. Men her i Norge er vi blitt vant til at styresmaktene skil foreldre og barn. Det er det dessverre mange døme på.

Spør barna kva dei meinar om dette. Dei trur ikkje det er sant at det finst politikarar som ikkje prioriterer barns beste. Dei ser sviket og vondskapen mot barna.

Eg høyrde ei 91 år gamal tysk-jødisk kvinne på Skavlan i haust. Ho hadde mista heile familien under forrige verdskrig. Medan ho prata om opplevingane frå krigen, stoppa ho plutseleg opp, og sa: «Eg gløymer aldri at eg blei foreldrelaus då eg var 10 år, og det var frykteleg. I våre dager må eg stå fram og sei frå når barn blir skilt frå foreldra sine på grensene. Og eg må sei til verda: Ikkje gjer det! De må late familiar vere samla.» Det var ein beskjed frå barn som blei skilt frå foreldra sine under forrige verdskrig. Beskjeden var nok både til Trump og til politikarar som Erna Solberg, Siv Jensen og Frp-Helgheim. Det ho sa var at det som skjedde med jødiske barn og familiar under førre verdskrigen var feil, og at ho no ser det skje igjen. Ein må ikkje ofre barn fordi foreldra er av feil rase, sjølv om Frp meiner det er moralsk greit. Dette vil Frp bli dømt for av ettertida. Så kan det gjere Frp så indignert som dei sjølv vil at så mange seier frå om at slik er det. Spør barna dine kva dei meinar i denne saka. Svaret eg fekk var at dei trur nesten ikkje det er sant at det finst politikarar som vil ofre barn på den måten. Barn forstår ikkje dette. Dei ser berre vondskapen som blir gjort mot barn. Men vi må ikkje holde skjult for dei at slike meiningar finst.

Som eg sa manipulerer eg kanskje litt med dei politikarane som er villege til å ofre barn for deira framandhat. Men eg er ikkje i nærleiken å manipulere like mykje som Helgheim i Debatten på NRK. Solberg sa at dette var ei humaniter og moralsk handling. Ho kunne ikkje stå og sjå på at eit norsk barn dør på hennar vakt fordi ho ikkje gjorde noko. Helgheim si tolking av Solberg var at berre det er ein IS-terrorist inne i bildet vil Norge ta imot kven som helst. Den graden av vridning og manipulering om kva andre har sagt klarar eg ikkje å herme.

Godt nytt år!

Politikarane lovar å setje meir fokus på sjølvmord og norsk psykiatri. Det blir ikkje det lettaste nyttårsløftet å halde. Nav og psykiatri heng ofte saman. Kanskje Nav-granskinga på Stortinget også bør avdekka kor mange som ikkje har orka å leve vidare etter måten norske styresmakter og nav har handsama dei.

Dette er tida for å helse alle ein møter «godt år». Kva eit godt år er finst det sannsynlegvis like mange definisjonar på som det finst menneske. Han som norske styresmakter hadde kalla grov svindlar, men som akkurat fekk beskjed om at han skal få tilbake 637.000 kroner frå nav, har i alle fall eit bra utgangspunkt for å få eit godt år. I tillegg til å få tilbake pengane han har rett på blir han frikjent for stempelet «grov svindlar». Det var norske styresmakter og nav som svindla han for pengar, ikkje omvendt.

profilGREIP

Denne julehelga og overgangen til nytt år blei veldig spesiell. Beskjeden om at Ari Behn tok livet sitt 1. juledag kom som eit sjokk for alle. Statsministeren og kongen måtte skrive om nyttårstalane sine. Mange nordmenn skreiv om nyttårsløftene sine. Eit søk på sosiale medier viser at mange hadde nyttårsløfte som handla om medmenneskelegheit, om å skape eit varmare samfunn og bli ein betre lyttar, høyrde eg på radioen. Statsministeren ber folk som slit om å søke hjelp før det er for seint. Politikarane lovar å setje meir fokus på sjølvmord og norsk psykiatri. Det siste blir ikkje det lettaste nyttårsløftet å halde. No om dagen er media fulle av forteljingar om folk som prøvde søke hjelp då dei sleit i mørkret med sjølvmordstankar og andre ting. Men dei fekk ikkje hjelp frå psykiatrien. Mange må vente år på å få snakke med psykolog. Dei som har overlevd takkar venner rundt seg. Kapasiteten i norsk psykiatri er sprengt. Og det avspeglar seg også i sjølvmordsstatistikken.

For eit par år sidan var det eit innlegg på trykk i Aftenposten som gjorde inntrykk. Lege og psykiater Anette Toresdatter hevda at nav-reglar fører til at vi er i ferd med å lage ein ny gruppe psykiatriske pasientar. Ho snakka om folk som har mista jobben og etter kvart mistar rett til ytingar frå nav. Det ho skriv om er overførbart til langtids sjukemelde som mistar ytingar frå nav. Ho skriv om folk som aldri har hatt eller er disponert for psykiatrisk sjukdom, men plutseleg står utan inntekt. Kven kjenner ikkje på angst og depresjon når ein ikkje lenger ser noka løysing og ikkje lenger har mulegheit å brødfø familien? spør ho. Kven får ikkje sporadiske tankar om at familien min hadde hatt det betre utan meg? Vi er i ferd med å skape ei ny gruppe psykiatriske pasientar, skriv Toresdatter. Er samfunnet tent med det? spør ho.

Kanskje hadde det vore billegare for Norge å gitt desse menneska stønad til å klare seg. Då hadde ein også frigitt mykje kapasiet i norsk psykiatri. Ein hadde sannsynlegvis redda liv. Noko er i alle fall gale dersom Anette Toresdatter har rett i at nav-systemet skaper ei ny gruppe psykiatriske pasientar. Og Toresdatter er ikkje åleine om den påstanden. Fleire eg har møtt i helsevesenet, inkludert legar, seier at nav ofte bidreg til både lengre og høgare grad av sjukmeldingar. Sist eg siterte legar på det, rykka nav-direktør og rådmann ut med eit avisinnlegg der dei framstilte meg som løgnar.

I desse dagar føregår ein slosskamp i norsk politikk under dekknamnet «gransking av nav-skandalen». Statsrådar og eks-statsrådar kjempar for å velte mest muleg skuld over på politiske motstandarar. Eg håpar Stortinget sin kontrollkomité klarar å få fram det ansvaret noverande regjering har, men ikkje minst det ansvaret forrige regjering har for å ha etablert eit system der uskuldige har vorte fengsla og fått øydelagt livet. Kanskje det også burde vore avdekka kor mange som ikkje har orka å leve vidare etter måten norske styresmakter og nav har handsama dei. Godt nytt år! Lev lovnaden om å vere ein venn!

Denne teksten står på trykk som Innhogg i Sogn Avis 11.1.2020

Ufin kamp om veljarane

(Denne teksten blei først publisert i BT og Vårt Land hausten 2013.)

Alle som les aviser har fått med seg ufine kampar mellom og innanfor mange politiske parti denne valkampen. Meir usynleg for dei fleste føregår ein kamp om dei kristne veljarane. Ein kamp som ofte er prega av sterke skuldingar og fantastiske konspirasjonsteoriar.

Mange skuffa Krf-veljarar søker mot Frp som eit frelsande parti som skal stoppe avkristninga av Norge. Men på den blåblåaste sida dukkar det gong på gong opp konkurrentar om dei kristne veljarane. I år stiller til val eit parti med det monopoliserande namnet «Dei kristne», som om dei hadde guddommeleg einerett på å vere politisk kristne. Eg møtte ved eit tilfelle ein av stortingskandidatane deira i sommar. Då forstod eg namnetvalet til partiet. Ho var full av forakt og negativ omtale av Krf og namngjevne Krf-politikarar, på ein måte eg slett ikkje assosierar med kristendom og kristen nestekjærleik. Dei kjenner seg kalla av Gud og Han sjølv skal syrgje for at dei kjem inn på Stortinget, hevdar dei. Eg tykkjer det då er undarleg at dei sjølve trur så lite på denne visjonen at dei er nøydde til å bruke valkampen til å rakke ned på Krf og alle andre (bortsett frå Frp) på ein måte som er heilt framandt for mitt bilde av kristendom.

Eg spurde «Dei kristne»-førtekandidaten om fleire politiske emne. Kva slags klimapolitikk har dei? Eg fekk då vita at klimapolitikk har vorte ein religion, at dei ikkje har noko punkt om det i programmet sitt, og at eg som kristen bør vite at jorda er som eit laken som etter kvart blir utslite, og at det er det som skjer med jorda. Tanken om at klimaproblema har med menneska å gjere, eller at dei kan vere menneskeskapt, er ein idè oppfunne av FN og norske sosialistar med eitt føremål: å vri mest muleg skattar og avgifter ut av norske skattebetalarar. Ein meir tydeleg konspirasjonsteori har ikkje eg møtt denne valkampen, ikkje ein gong hos Frp. Men ein ting trur eg felles med det politiske partiet «Dei kristne», og det er at Gud vil plassera dei der dei skal vera etter 9. september.

Grunnleggjaren av den kristne tv-kanalen Visjon Norge, Jan Hanvold, brukar facebook aktivt for å påverke folk til å stemme Frp. Om Frp og «Dei kristne» får styre vil Norge bli eit paradis, hevdar han. Då han blei frelst forstod han kva åndsmakter som driv sosialistane. Det er antikristelege straumar som fornektar Gud og evangeliet. I ein nabostatus skriv han: «Krf er sosialister, som vil ha opp bensinpriser og skatte folk ihjel. Krf er et parti som ikke er å stole på.» I andre statusar skriv han: «Ikke kast bort stemmen dine på Krf. Det var med å avkristne Norge i 2012 og har avkristnet sitt selv selv i 2013.» og «Krf har lenge nok manipulert sine velgere. Det er godt at flere og flere skjønner dette.» Eg reknar med at kristne flest forstår korleis Hanvold prøver manipulere sine fylgjarar.

Jan Hanvold avslører sjølv at det han skriv om norske politikarar byggjer på forakt. I ein status skriv han: «Igår var vi samlet i Hokksund Rådhus. Der fikk vi ennå større politiker forakt.» Og eg trudde at kristne skulle be for og velsigne dei som styrer i landet, ikkje forakte dei eller spreie hatfulle ord om dei!

I nesten kvar einaste status ser det ut som målet er å rakke ned på Krf og sosialistar grovast muleg, med tal og skuldingar som er meir eller mindre sanne. Dei raudgrøne, desse antikristelege sosialistane, har i det heile mykje på samvitet. Det er dei som har skulda for at det oppstod brann i Gudvanga-tunnellen, og for at bilistane måtte lide i bilkøar på grunn av omkøyringane etterpå. Det er dei raudgrøne sin feil at folk køyrer seg i hel på norske vegar, fordi vegane er for smale. I heile tatt har sosialistane ikkje gjort anna enn å bygge opp byråkratiet dei siste åra, og gitt blaffen i alt anna som skulle vore gjort.

Men kva for paradis snakkar Hanvold eigentleg om? Ein kan få inntrykk av at eit samfunn utan sosialistar eller Krf er ein god start. Det er visst ikkje så ille her på Vestlandet forresten: «Det er befriende å være på vest-landet. For her er det lite sosialister, å mange kristne,» skriv Hanvold. For han er nok kombinasjonen kristne sosialistar utelukka. Dei tilhøyrer nok ikkje hans målgruppe.

Kva for paradis blir det i Norge om Hanvold får det slik han vil med Frp som styrande makt? Først og fremst blir det eit samfunn der kapitalismen legg alle føringar. Det blir ikkje mykje paradis av at Mammon styrer landet! I tillegg vert desse punkta gjennomført: Aktiv dødshjelp. Prostitusjon likestillast med «andre sørvisyrke». Staten skal ikkje setje grenser for porno. Sekskjøpslova skal opphevast. Tobakk og alkohol skal bli meir tilgjengeleg. Grovt sett skal det bli meir liberalistisk politikk på alle områder som dei kristne veljarane vil ha mindre liberalisme. For meg liknar ikkje dette på noko bibelsk paradis. Det liknar på eit samfunn som ikkje skil seg mykje frå dagens Norge.

Post Navigation