MANN MED GREIP

Kommentarar, tekstar og bilde frå Johannes Eggen Mundal. Del gjerne blogginnlegga, men ikkje bruk bilder utan avtale med meg!

Archive for the tag “solidaritet”

Visst er det synd på Frp!

Eit oppkappa, halvdelt Krf elskar Høgre og Frp. Men spørsmålet er ikkje berre kva Erna Solberg og Krf vil med norsk politisk makt. For Frp kjenner seg tydeleg overkøyrt i spørsmålet om Krf skal få dele makt med noverande regjerning.

Christian Tybring-Gjedde seier at begeret for kva han kan tole frå Krf er fullt. Det har han i grunnen sagt i mange år. Og han viser til det han kallar Krf sin manglande kristne haldning. Han er ikkje heilt ærleg. Han burde sagt at begeret for kva han kan tole er alt for lite. I alle fall målt etter kristne prinsipp, som td. det at ein skal snu det andre kinnet til. For det vil han ikkje. Han vil berre kritisere sine meiningsmotstandarar i Krf som ynskjer å gjeninnføre nestekjærleik i norsk politikk. Kanskje motviljen er at kristen nestekjærleik liknar litt på det sosialistiske omgrepet solidaritet. (Frp sin politikk er forresten meir lik solidaritet enn nestekjærleik.) Men Tybring-Gjedde er nok klar over at hans framandhat og islamfrykt ikkje berre appellerar til høgreekstreme og nazistar, men at haldningane også har gjenklang langt inn i kristne rekker (hos kristne som trur at Allah kjem til å vinne over Gud og overta landet vårt.)

tybring-gjedde.jpg

Fullt beger? Somme folk har små beger, men forventar at dei dei ikkje likar har enormt store bege.

Eg vil påminne Frp om nokre ting deira folk har sagt om Krf:

Per Sandberg: Krf har eit enormt ansvar for at vi rekrutterer titalls unge menneske til terrororganisasjonar, som driv med krigshandlingar og massakrerer kvinner og barn. Dette er Krf sitt ynskje, og resultatet ser vi no. (Sandberg nyanserte meiningane sine etterpå, og sa det var uheldig formulert, men at ansvaret for omtalt utvikling likevel må plasserast hos Krf.)  Sylvi Listhaug: Hareide sleikar imamar med ekstreme haldningar oppetter ryggen. (Listhaug sa etterpå noko om at ho ikkje meinte det heilt bokstaveleg at Hareide sleikar imamar oppetter ryggen, men at i overført meining gjaldt uttalen fleire politikarar enn Hareide.) Og på fleire Frp-profilar sine fb-sider blir Krf karakterisert med hat og med haldningar som totalt manglar den respekten som finst i den kristne kulturen dei same Frp-politikarane seier dei forsvarar. Hareide blir mellom anna kalla landssvikar, quisling og hjernedaud. Eg kunne gjort dette avsnittet nesten uendeleg langt, men vel å ikkje gjere det.

Som vanleg brukar altså ein Frp-profil argumentasjonen at «det er synd på oss fordi alle er imot oss», eller «fordi alle snakkar dårleg om oss». Fordi nokre Krf-arar, som stemte mot å samarbeide med Frp, har sagt noko om å styrke nestekjærleik og menneskeomsyn i sin politikk. Det brukar altså Frp som argument for å ikkje ville samarbeide med Krf. Men å sei at Krf-arar er ansvarleg for terror og massakrar på kvinner og barn, og at dei er landssvikarar, quislingar, hjernedaude og mykje meir, (som eg har valt å ikkje ramse opp,) det er vel ikkje så ille vel? I alle fall ikkje like ille som å peke på at KrF uttalar at dei ynskjer å arbeide for eit varmare samfunn.

Når det er sagt så er dette blogginnlegget meint for dei som forstår ironi. Og sjølv om barna mine forstår ironi, så veit eg at det finst vaksne som ikkje forstår ironi, og som derfor ikkje forstår denne teksten. Dette siste avsnittet var til dykk. Men de må ikkje gjere kvar einaste setning eg skriv til ironi!

Solidaritet og nestekjærleik – to ulike menneskesyn!

Advertisements

«Det bør bekymre folk i Sogndal»

Tittelen er ein slags konklusjon i ein kronikk i Sogn Avis 23.12., skrive av av Arne Jensen. Jensen er generalsekretær i Norsk redaktørforening, og er soleis ikkje ein lettvektar i norsk presse. I kronikken tek han føre seg Pressens Faglege utval (PFU) si handsaming av Sogndal kommune sin klage mot Sogn Avis.

Sogndal kommunes PFU-klage mot Sogn Avis er alvorlig. For Sogndal kommune,» skriv Arne Jensen.

Sogndal kommune klaga inn avisa på fleire punkt i samband med dekninga av tilhøva i Sogn barnevern. Sogn Avis blei felt for å ikkje ha dekning for ei formulering i ein kommentarartikkel. På dei andre punkta fekk ikkje kommunen medhald. Dei handla om «saklegheit og omtanke» og mangel på «samtidig tilsvarsrett». Tvert imot gir PFU Sogn Avis ros for sitt journalistiske arbeid med å avdekke forholda i Sogn Barnevern, meiner Jensen.

«Så er vel dette en stor seier for Sogndal kommune og Sogn barnevern? Overhodet ikke,» skriv Jensen.

Det Sogn Avis blei felt på har avisa innrømma feil, og det var forventa at dei blei felt på det punktet. Det er sjølvsagt alvorleg for ei avis å bli felt av PFU for brot på god presseskikk. «Så er vel dette en stor seier for Sogndal kommune og Sogn barnevern? Overhodet ikke,» skriv Jensen. Tvert imot er det ei synleggjering av arroganse, feilvurderingar og hemningslaus bruk av skattepengar for å redde kommunen sitt omdøme, meiner han.

Sogndal kommune brukte 106.750 skattekroner på advokat for å lage klagen mot Sogn Avis, ein klage som det låg i korta at kommunen i dei fleste punkta ikkje ville få medhald i. Og det punktet Sogn Avis blei felt på hadde redaktøren hatt møte med kommunen om, og tilbode å trykke ei korrigering. Dette avviste kommunen. Dei gjorde heller ikkje noko anna for å tilbakevise dei feile premissane i artikkelen, noko dei kunne gjort td i form av lesarbrev i avisa. Alt tyder på at no skulle kommunen få sin hevn over Sogn Avis sin artikkelserie om barnevernet, den artikkelserien som PFU understrekar at avisa var i sin fulle rett til å gjere då dei granska og omtale tilhøva i Sogn barnevern. I sin uttale om skriv FPU at det er pressa si oppgåve å beskytte enkeltmenneske og grupper mot overgrep eller forsømmelsar frå offentlege styresmakter, jf. punkt 1.5 i Vær Varsom-plakaten. PFU skriv altså at Sogn Avis har gjort det meste rett i denne saka når dei avdekkar overgrep mot tilsette i kommunen.

Sist veke stemte kommunestyret i Sogndal ned eit mistillitsforslag mot rådmannen. Det blir sannsynlegvis ikkje siste akt i dokketeateret om korleis kommunen har handsama denne saka. For eit år sidan, under tittelen «Sogndal sine marionettar» skreiv eg at kommunepolitikarar lett kan bli sjåande ut som nikkedokker dersom ikkje denne saka blir rydda opp i, slik at tilliten til Sogndal kommune kan byggjast opp att. Eg skreiv ikkje at dei var nikkedokker. Men på leiarplass laurdag kallar Sogn Avis dei 13 frå AP, SV og SP som stemte ned mistillitsforslaget mot rådmannen nikkedokker som har snudd ryggen til det sosialistiske solidaritetsprisippet. Det er sterke ord.

I ei tid der #metoo dominerer nyhendebiletet kan ein stille spørsmål om dei som har vore varslarar i denne saka har blitt godt teke vare på av Sogndal kommune. Og om arbeidstakarane i Sogn barnevern, som Sogn Avis har avdekka har vore under sterkt psykisk press, trakassering og maktmisbruk over tid har blitt teke godt nok vare på etter dei blei mobba ut av stillingane sine. Har nokon stilt dei spørsmåla? Eller er svara så opplagte at leiinga i Sogndal kommune helst unngår dei? Generalsekretæren i Norsk redaktørforening meiner i alle fall at innbyggjarane i Sogndal kommune bør vere uroa over kommunen si framferd i denne saka, som til no er toppa med eit mislukka hevnforsøk til ein prislapp på 100.000 kroner.

PFU

Utdrag av PFU sin uttale etter Sogndal kommune sin 100.000-kronesklage mot Sogn Avis. Både denne uttalen og kronikken til Arne Jensen, generalsekretær i Norsk redaktørforening, stod på trykk i Sogn Avis 23.12.2017

 

I Sogn ligg også saka om den 12 år gamle jenta som døde i Sogn barnevern si omsorg. Dødsårsaka var truleg epilepsi. Det skjedde etter at både jentas fastlækjar og dei biologiske foreldra hadde gitt bekymringsmelding til Sogn Barnevern fordi dei mistenkte at jenta ikkje blei medisinert då barnevernet hadde ansvar for henne. Kripos var inne i saka, men saka er avslutta i retten pga mangel på bevis.

 

Kva er nestekjærleik, Sylvi Listhaug?

Å ha vore i Birkenau og sett kva som skjedde er forpliktande.

I ei verd der flaumar og jordskjelv og terror ikkje berre skjer av og til langt borte, er det lett å gløyma menneska bak nyhenda. Vi må ikkje gløyme solidariteten og nestekjærleiken. Desse to viktige omgrepa som ofte blir forveksla. Sylvi Listhaug blei spurt i eit intervju kva nestekjærleik betyr for henne i flyktningepolitikken. For meg betyr det å hjelpe flest muleg der dei er, svarte innvandringsministeren. Då får ein mest igjen for pengane.

Ingen er vel usamde i at ein må prøve å hjelpe flyktningane så nær heimen deira som råd. Ikkje berre av økonomiske årsaker. Men å hjelpe flest muleg lengst muleg borte er ikkje nestekjærleik. Det er betre dekka av ’solidaritet’. Solidaritet handlar enkelt sagt om fellesskap til og med små eller større grupper. Det inneber å gi avkall på eigeninteresse for å skape kollektive verdiar for fleire. I Romarriket var solidaritet ei forplikting der kvar enkelt individ borga for heilheiten (solidum). Solidaritet blir ofte brukt om den rike verda sitt forhold til fattige land.

Nestekjærleik skil seg frå solidaritet på den måten at fokuset er på enkeltindividet: Omsorg og ansvar for eitkvart medmenneske utan omsyn til religion, kjønn eller politiske standpunkt. Eit av topptreffa når eg googla nestekjærleik var eit sitat frå eit brev i Bibelen skrive av ein namnebror av meg: «Men den som har jordisk gods og likevel lèt att hjartet sitt når han ser bror sin lida naud, korleis kan han ha Guds kjærleik i seg? Mine born, lat oss elska, ikkje med tomme ord, men i gjerning og sanning!»

Tre ord om deg og nesten din

Å seie at ein vil hjelpe flest muleg langt borte, og så redusere pengar til bistand, er å elska med tomme ord. Å skilje familiar frå kvarandre og sende ein far eller ei mor til krigsråka land er ikkje nestekjærleik. Å nekte å tru på dokumentasjon om at ei kvinne er dømt til pisking i Iran og sende henne tilbake til tortur er ikkje nestekjærleik. Å ha Europarekord i kor mange unge flyktningar ein sender tilbake til Afghanistan er ikkje nestekjærleik. Norske nordmenn blir på det sterkaste fråråda å reise til Afghanistan. Flyktningar Norveg har utvist har ifylgje Amnesty blitt drept etter dei blei sendt til Afghanistan. På den høgreekstreme, innvandrarhatande nettsida dokument.no blir Sylvi Listhaug hylla for at ho, som dei skriv, ikkje viser kjensler i desse sakene.

Det burde vere eit varselskot for norske politikarar når skandinaviske nazistar hyllar Frp og Listhaug for måten regjeringa behandlar flyktningar på.

Eg var nyleg med tiandeklassingane i Sogndal til dei tyske utryddingsleirane i Auschwitz og Birkenau i Polen. Der fekk vi møte tidsvitnet Arne Eilertsen, 85 år og sylskarp i sin kritikk av den framandfrykten som veks fram i Europa i dag. Det var den same framandfrykten og hatet som på 1930-talet var forutsetnaden for nazistane sin framvekst, som resulterte i utrydding av 6 millionar jødar, i tillegg til store mengder sigøynerar og funksjonshemma. Eg meinar ikkje på nokon måte å skulde Frp eller Listhaug for å vere nazistar. Det er dei ikkje. Men nazismen er på framvekst igjen i Europa i dag, og det burde vere eit varselskot for norske politikarar når skandinaviske nazistar hyllar Frp og Listhaug på facebook og kommentarfelt.

IMG_5603 (2)

Den norske minnesteinen i Birkenau: «La alltid dette sted være et rop av fortvilelse og et varsel til menneskeheten hvor nazistene myrdet omkring halvannen million menn, kvinner og barn, hovedsakleg jøder fra flere land i Europa.»

NRK hadde denne veka sak om ungdommar som har vore på tur til Birkenau, verdas største gravplass, og sett dokumentasjonane nazistane sjølve gjorde på utryddingane av jødar. Etter dei vel var heime igjen fekk dei brev frå norske nazistar med ’bevis’ på at jødeutryddingane aldri har skjedd. Dette blei opplevd som skremmande av dei som mottok breva. Vi må gjere det vi kan for å stoppe slike krefter, var vårt tidsvitne Arne Eilertsen si oppmoding til dagens ungdom. Sei tydeleg frå når nokon prøver å nekte for nazistane sine utryddingsleirar! Å ha vore i Birkenau og sett kva som skjedde er forpliktande.

Les også:

1200px-Nasjonal_Samling_insignia.svg    Nynazistar får ikkje skrive på fb-veggen min meir!

Solidaritet og nestekjærleik – to ulike menneskesyn

Post Navigation